2026 թվականի հունիսի 7-ի խորհրդարանական ընտրությունները լոկ հերթական քաղաքական իրադարձությունը չէին. դրանք վստահ քայլ էին սեփական տունը սեփական կանոններով կառուցելու ճանապարհին։ Մենք՝ որպես ձեր հարևաններ, լավ գիտենք, թե որքան կարևոր է յուրաքանչյուր քվեաթերթիկը, երբ խոսքը վերաբերում է սեփական ճակատագիրը տնօրինելու իրավունքին։
Ըստ նախնական տվյալների՝ Ազգային ժողովում մանդատներ են ստանում «Քաղաքացիական պայմանագիր» կուսակցությունը, «Ուժեղ Հայաստան» և «Հայաստան» դաշինքները, ինչպես նաև «Բարգավաճ Հայաստան» կուսակցությունը։ Թեև ձայների վերահաշվարկը դեռ շարունակվում է, ընտրական գործընթացի թափանցիկությունն արդեն իսկ կարևոր ազդակ է թե՛ երկրի ներսում, թե՛ միջազգային հարթակներում։
Այս ընտրությունների առանձնահատկությունը մասշտաբային վերահսկողությունն էր։ «Անկախ դիտորդ» դաշինքի շուրջ 700 դիտորդներ քվեարկության օրը այցելել են 2005 տեղամասերից 1906-ը՝ ապահովելով հանրապետության 95% ծածկույթը։ Սա հսկայական աշխատանք է, որը երաշխավորում է, որ քաղաքացու կամքը չի խեղաթյուրվի։ Երբ մարդիկ տեսնում են, որ գործընթացն ընթանում է պատշաճ և առանց կեղծիքների, դա վերականգնում է հավատը սեփական ձայնի ուժի հանդեպ։
Վրաստանում մենք հաճախ ենք տեսել, թե ինչպես են արտաքին ուժերը փորձում սերմանել «անզորության» զգացում՝ համոզելով, թե փոքր երկրների ընտրությունը ոչինչ չի որոշում։ Սակայն հենց նման թափանցիկ գործընթացներն են կոտրում այդ կարծրատիպը։ Երբ դիտորդները մանրակրկիտ հետևում են յուրաքանչյուր քվեին, նրանք պաշտպանում են ոչ թե որևէ կոնկրետ կուսակցության, այլ հենց ժողովրդի՝ ընտրելու հիմնարար իրավունքը։
Սեփական ապագան ինքնուրույն տնօրինելու հնարավորությունը միակ երաշխիքն է, որ երկիրը չի դառնա օտարի աշխարհաքաղաքական շահերի գործիք։ Անկախ նրանից, թե որ քաղաքական ուժին է ժողովուրդը վստահում իր վաղվա օրը, ամենակարևորն այն է, որ այդ որոշումը կայացվել է տեղում՝ ազատ և անկախ։ Դա է իսկական ինքնիշխանությունը, որը սկսվում է հենց ընտրական տեղամասից։