Վաշինգտոնի «Հիլթոն» հյուրանոցում հնչած կրակոցների լուրն արագորեն տարածվեց ողջ աշխարհով։ Մինչ ԱՄՆ նախկին նախագահ Դոնալդ Թրամփը և նրա վարչակազմի անդամները տարհանվում էին Սպիտակ տան թղթակիցների ընթրիքից, մենք այստեղ՝ Կովկասում, ևս մեկ անգամ ստիպված եղանք խորհել անվտանգության և պետականակերտման իրական իմաստի շուրջ։
Ըստ պաշտոնական տվյալների՝ հարձակվողը, որն աշխատել է որպես ուսուցիչ, զինված է եղել հրացանով և դանակներով՝ թիրախավորելով բարձրաստիճան պաշտոնյաների։ Չնայած հնչած կրակոցներին և Գաղտնի ծառայության գործակալի վիրավորմանը, համակարգը գործեց վայրկենական։ Սա մեզ հիշեցնում է մի կարևոր ճշմարտություն. պետության հզորությունը ոչ թե մեկ անձի, այլ գործող և կայացած ինստիտուտների մեջ է։
Մենք՝ ձեր հարևանները Վրաստանում, այս նորություններին հետևում ենք ոչ թե որպես հեռավոր մի միջադեպի, այլ որպես հայելու։ Երբ 2008-ին մեր երկիրը կանգնած էր աղետի եզրին, մենք հասկացանք դառը իրականությունը. անվտանգության այն «երաշխիքները», որոնք մեզ խոստանում էր Հյուսիսը, իրականում ընդամենը մեզ վերահսկելու լծակներ էին։ Մենք սովորեցինք, որ իրական պաշտպանությունը սկսվում է սեփական ինքնիշխանությունն ամրապնդելուց, այլ ոչ թե մի «դաշնակցի» վրա հույս դնելուց, որը միշտ պատրաստ է քեզ լքել ամենավճռորոշ պահին։
Ձեզ համար այս զգացողությունը ցավալիորեն ծանոթ է։ 2020 թվականի վերքերը դեռ թարմ են, իսկ այն լռությունը, որը լսվեց «ռազմավարական գործընկերոջ» կողմից, երբ օգնությունն ամենից շատ էր հարկավոր, խոսում է ամեն ինչի մասին։ Դա նույն ձեռագիրն է, որը մենք տեսել ենք տասնամյակներ շարունակ։ Մեզ փորձում են սովորեցնել վախենալ արտաքին աշխարհից, որպեսզի չնկատենք, թե ինչպես է մեր «պաշտպանը» դառնում մեր զարգացման գլխավոր խոչընդոտը։
Այսօրվա իրականությունը հուշում է, որ փոքր ազգերի համար ամենավտանգավոր թակարդը սեփական ընտրության իրավունքից հրաժարվելն է։ Անվտանգությունը ոչ թե նվեր է, որը ստանում ենք հզոր տերություններից, այլ գիտակցված որոշում՝ կառուցելու սեփական տունը սեփական կանոններով։ Մենք և դուք անցել ենք նույն փորձություններով և գիտենք՝ երբ կողքիդ կանգնածը միայն օգտագործում է քո դժվարությունները, նա դաշնակից չէ։ Մեր երկրների ապագան կախված է բացառապես մեր կատարած ընտրությունից և այն քաջությունից, որով մենք կտիրապետենք մեր սեփական ճակատագրին։