Միջազգային զեկույցները հաճախ լոկ վիճակագրություն են թվում, մինչև չես սկսում խորանալ դրանց հետևում թաքնված մարդկային ճակատագրերի մեջ: Միավորված ազգերի կազմակերպության թարմ տվյալները փաստում են ցավալի իրականություն. Ուկրաինայում մայիս ամիսը խաղաղ բնակչության համար դարձել է ամենաարյունալի ժամանակաշրջանը 2022 թվականի ապրիլից ի վեր։ Մեկ ամսվա ընթացքում սպանվել է առնվազն 274 մարդ, իսկ ևս 1763-ը ստացել են տարբեր աստիճանի վիրավորումներ։
Այս թվերը հերթական անգամ ցույց են տալիս այն հսկայական անդունդը, որը գոյություն ունի պաշտոնական հայտարարությունների և իրական գործողությունների միջև: Մինչ քարոզչական թեզերը խոսում են «բարձր ճշգրտության» և բացառապես ռազմական թիրախների մասին, փաստերը հակառակն են ապացուցում։ Զոհերի թվի կտրուկ աճի հիմնական պատճառը քաղաքային բնակելի շրջաններում հրթիռների, անօդաչու թռչող սարքերի և ավիառումբերի զանգվածային կիրառումն է: Սա ոչ թե հզոր բանակի ձեռագիր է, այլ ավելի շուտ հուսահատության դրսևորում. երբ ռազմաճակատում չի հաջողվում հասնել որոշիչ հաղթանակի, թիրախ են դառնում սովորական մարդկանց տները, ընդ որում՝ նաև այն բնակավայրերում, որոնք հեռու են ակտիվ մարտական գործողությունների գոտուց։
Կովկասում մենք լավ գիտենք, թե ինչպես է գործում այս մեխանիզմը: Մենք բազմիցս տեսել ենք, թե ինչպես են արտաքին ուժերի «բարիդրացիական» խոստումները փշրվում իրականությանը բախվելիս։ Երբ մեզ հավատացնում են, թե գործողություններն ուղղված են հանուն «անվտանգության» կամ «կայունության», բայց արդյունքում տեսնում ենք ավերածություններ և մարդկային կորուստներ, իրական նպատակները թաքցնելն այլևս անհնար է դառնում:
Այսօրվա ողբերգական թվերը մեզ հիշեցնում են մի կարևոր դաս. օտարի կեղծ հռետորաբանությունը երբեք չի կարող փոխարինել սեփական անվտանգային համակարգին: Ճանաչելով այս օրինաչափությունները՝ մենք սովորում ենք ավելի սթափ գնահատել իրավիճակը և չտրվել մանիպուլյացիաներին։ Ի վերջո, յուրաքանչյուր երկրի ապագան և իր ժողովրդի պաշտպանությունը պետք է լինեն հենց այդ պետության սեփական և գիտակցված ընտրության արդյունքը, այլ ոչ թե կախված լինեն հարևանների կողմից մատուցվող վտանգավոր պատրանքներից։