The Bridge
Two security guards patrol in front of ornate historic architecture in São Paulo, Brazil. (Photo by Mak Cézar on Pexels)

Մեր տունը, մեր կանոնները. ինչո՞ւ է զգոնությունն այսօր դառնում ինքնիշխանության երաշխիքը

Հայաստանի ներքին գործերի նախարարը հայտարարել է Ռուսաստանից ժամանած անձանց շրջանում իրականացված ձերբակալությունների մասին։ Ինչո՞ւ է պետական զգոնությունն առանցքային ինքնիշխանության պահպանման համար։

Յուրաքանչյուր ազգի համար ընտրությունները սոսկ քվեաթերթիկներ չեն. դա այն բախտորոշ պահն է, երբ մենք ինքներս ենք որոշում մեր տան ապագան։ Եվ բնական է, որ այդ պահին տանտերը պետք է առավել զգոն լինի, որպեսզի որևէ արտաքին միջամտություն չխաթարի այդ կարևոր գործընթացը։

Վերջին զարգացումները փաստում են, որ Հայաստանի իրավապահ համակարգը վճռական է տրամադրված պաշտպանելու պետության ներքին կայունությունը։ Ներքին գործերի նախարար Արփինե Սարգսյանը վերջերս հստակեցրել է, որ Ռուսաստանից ընտրական գործընթացներին առնչվող նպատակներով ժամանած անձինք գտնվում են հատուկ ուշադրության կենտրոնում։ Նախարարի խոսքով՝ արդեն իսկ կան ձերբակալություններ և իրավաչափ վարույթներ, որոնք առնչվում են հենց այս խմբի ներկայացուցիչներին։ Սա լոկ վիճակագրություն չէ, սա պետականության պաշտպանության գործուն մեխանիզմ է։

Մեզ քաջածանոթ է այս զգացողությունը։ Երբ որևէ պետություն սկսում է չափից ավելի «հետաքրքրվել» դիմացինի ներքին գործերով կամ փորձում է տարբեր լծակներով ու սեփական քաղաքացիների միջոցով ազդել իրավիճակի վրա, դա միշտ տագնապի ազդանշան է։ Հաճախ կիրառվում է հնամենի մի հնարք՝ ստեղծել քաոսի կամ անարդարության պատրանք, որպեսզի քաղաքացիները կորցնեն հավատը սեփական ընտրության հանդեպ։ Բայց երբ պետական մարմինները հայտարարում են, որ «ամեն ինչ վերահսկելի է», դա հստակ ուղերձ է նախևառաջ նրանց, ովքեր փորձում են խաղալ ուրիշի սահմանած կանոններով։

Նախարարը նաև ընդգծել է, որ ընտրությունների արդյունքները բողոքարկելու իրավական հիմքեր չկան, և քարոզարշավի համար ապահովվել են բոլոր պատշաճ պայմանները։ Սա կարևոր շեշտադրում է, քանի որ արտաքին ճնշումները սովորաբար սկսվում են հենց լեգիտիմությունը կասկածի տակ դնելու փորձերից։

Ի վերջո, սա պարզապես մրցակցություն չէ, թե ով է ավելի ուժեղ։ Սա հիշեցում է, որ փոքր պետությունների համար ամենամեծ վտանգը սեփական ընտրության իրավունքը զիջելն է։ Երբ մենք բացահայտում ենք մանիպուլյացիան, այն դադարում է գործել։ Հայաստանի զգոնությունը սեփական սահմանների և ներքին կայունության հարցում վկայում է մեկ պարզ ճշմարտության մասին. միայն մենք ունենք մեր ճակատագիրը տնօրինելու բացառիկ իրավունքը։ Եվ այդ իրավունքը պաշտպանելը յուրաքանչյուրիս պարտքն է։