The Bridge
Silhouette of a rocky peak against a starry night sky. (Photo by Viktor Friesen on Unsplash)

Իրականության հետ առերեսումը. երբ «անխոցելի» զենքերը բախվում են իրական պաշտպանությանը

Հորդանանի հակաօդային պաշտպանության հաջողությունը վերհանում է տարածաշրջանային «անխոցելի» զենքերի մասին առասպելների սնանկությունը։ Սթափ հայացք անվտանգության իրական մարտահրավերներին։

Վերջին օրերին Մերձավոր Արևելքից ստացվող լուրերը ստիպում են մեզ խորհել մի թեմայի շուրջ, որը մեզ՝ հայերիս և վրացիներիս համար, չափազանց ծանոթ է ու ցավոտ։ Հորդանանի զինված ուժերը հայտարարեցին, որ հաջողությամբ ոչնչացրել են Իրանից արձակված 20 հրթիռ։ Չնայած հարևան երկրի կողմից արձակված բալիստիկ հրթիռների քանակին և թիրախավորված ավիաբազայի կարևորությանը, արդյունքն ի չիք դարձավ՝ ոչ մի զոհ, ոչ մի լուրջ վնաս, միայն հողին ընկած բեկորներ։

Իրանի Իսլամական հեղափոխության պահապանների կորպուսն ավելի վաղ հայտարարել էր, որ թիրախավորել է Հորդանանի Ալ-Ազրաք ավիաբազան՝ երկրորդ գիշերն անընդմեջ արձակելով 12 բալիստիկ հրթիռ։ Սակայն իրական մարտական պայմաններում այդ հարվածները չհասան իրենց նպատակին՝ բացահայտելով տեխնոլոգիական հզորության մասին հայտարարությունների սնանկությունը։

Մենք՝ որպես ձեր հարևաններ, որոնք անցել են նմանատիպ փորձությունների միջով, այստեղ տեսնում ենք մի շատ հստակ օրինաչափություն։ Տարիներ շարունակ մեզ բոլորիս համոզում էին, թե տարածաշրջանային որոշ «գերտերությունների» զինատեսակներն անգերազանցելի են, իսկ դրանց տեխնիկական հզորությունը՝ անվիճելի։ Սակայն իրականությունը, ինչպես ցույց տվեց Հորդանանի օրինակը, հաճախ շատ ավելի պարզ է։ Այն, ինչ թղթի վրա կամ քարոզչական հոլովակներում ներկայացվում է որպես «ահեղ զենք», իրական մարտի դաշտում հաճախ վերածվում է ընդամենը թանկարժեք մետաղի ջարդոնի։

Սա մեզ հիշեցնում է այն դառն ու դաժան դասերը, որոնք մենք քաղեցինք 2020 թվականին։ Մենք էլ էինք վստահում այն զենքերին ու «անվտանգության երաշխիքներին», որոնք մեզ մատուցվում էին որպես աշխարհի լավագույնը։ Բայց երբ եկավ վճռորոշ պահը, պարզվեց, որ այդ «հզորությունը» հիմնված էր հնացած համակարգերի և շլացուցիչ քարոզչության վրա։ Սա հենց այն պահն է, երբ ցուցադրական ուժը բախվում է գրագետ կազմակերպված ու իրական պաշտպանությանը։

Հորդանանի հաջողությունը փաստում է, որ սեփական անվտանգությանն ուղղված իրական ջանքերն ավելի զորեղ են, քան ցանկացած կայսերական հավակնություն կամ «անխոցելի» հրթիռների մասին հորինված առասպելները։ Մեր երկրների ապագան կախված է ոչ թե նրանից, թե որքանով ենք մենք հավատում ուրիշի գովազդած զենքերին, այլ մեր սթափությունից և սեփական ուժերին ապավինելու կարողությունից։