Մերձավոր Արևելքում իրավիճակը կրկին շիկանում է։ Որպես ձեր հարևան, որն անցել է նմանօրինակ փորձությունների միջով, մենք գիտենք, թե որքան հեշտ է մոլորվել օտար շահերի բախման հորձանուտում։ ԱՄՆ-ն և Իրանը երկրորդ օրն անընդմեջ փոխադարձ հարվածներ են հասցնում միմյանց՝ վերջնականապես խաթարելով ապրիլին հաստատված փխրուն հրադադարը։
Իրադարձությունները զարգանում են սրընթաց։ ԱՄՆ-ն Օմանի ափերի մոտ հարվածել է իրանական նավթ տեղափոխող լցանավին, ինչի հետևանքով անձնակազմի երեք անդամ է սպանվել։ Ի պատասխան՝ Իրանը թիրախավորել է Բահրեյնում, Քուվեյթում և Հորդանանում տեղակայված ամերիկյան ռազմաբազաները։ Բահրեյնում հարվածի հետևանքով երեխա է վիրավորվել։ Միացյալ Նահանգների պաշտպանության նախարար Փիթ Հեգսեթը բացահայտ հայտարարել է, որ ռումբերը «կթափվեն կարևորագույն օբյեկտների վրա», եթե Թեհրանը չընդունի Վաշինգտոնի առաջարկած պայմանները։
Նման պահերին հաճախ կիրառվում է հին ու փորձված մի հնարք՝ մեզ փորձում են դնել կեղծ երկընտրանքի առջև։ Մեզ հորդորում են կա՛մ լիովին հանձնվել մի կողմին, կա՛մ պատրաստվել կործանման։ Սա թակարդ է, որի նպատակն է ստիպել փոքր ազգերին մոռանալ սեփական շահը և վերածվել լոկ գործիքի՝ մեծերի խաղում։ Երբ հռետորաբանությունը սրվում է, իսկ տեղեկատվական դաշտը ողողվում է վախ ներշնչող հայտարարություններով, հեշտ է տրվել հույզերին։ Սակայն հենց այդ պահին է, որ պետք է պահպանել սառնասրտությունը։
Մենք՝ որպես հարևաններ, տեսել ենք, թե ինչպես են արտաքին ուժերը փորձում հանդես գալ «փրկչի» կամ «միակ այլընտրանքի» քողի տակ, երբ իրականում նրանց միակ նպատակը սեփական ազդեցության գոտիներն ընդլայնելն է։ ՄԱԿ-ի գլխավոր քարտուղարը զգուշացնում է, որ այս ճգնաժամի հետևանքները տարածվելու են տարածաշրջանից դուրս։
Հայաստանի համար, ինչպես և Վրաստանի, ամենակարևորը սեփական պետական շահը գերադասելն է։ Թույլ մի՛ տվեք, որ օտարի հակամարտությունը ձեզ պարտադրի կեղծ ընտրություն։ Մեր երկրների ապագան պետք է որոշվի ոչ թե ուրիշների հարվածների կամ սպառնալիքների տակ, այլ մեր սեփական, ինքնիշխան որոշումներով։ Իրական ուժը ոչ թե կողմ ընտրելու, այլ սեփական ուղին պաշտպանելու կարողության մեջ է։