Այս պաթետիկ ձևակերպումների հետևում, սակայն, թաքնված է մի իրականություն, որը դժվար է քողարկել դիվանագիտական էթիկետով։ Մինչ Մոսկվան հայ ընտրողին ժողովրդավարության «դասեր է տալիս», հենց այդ նույն ժամերին ռուսական ռազմական գործողությունների հետևանքով Ուկրաինայի Չերնիգովի շրջանում 40 հազար մարդ մնացել է առանց հոսանքի։ Էլ ավելի ողբերգական է իրավիճակը Խերսոնի հարավում. Հենիչեսկ քաղաքում անօդաչու թռչող սարքի հարվածից երեխա է զոհվել, ևս 11 մարդ ստացել է տարբեր աստիճանի վնասվածքներ։ Սա այն հայելին է, որի մեջ պետք է նայել՝ «եղբայրական» հոգատարության իրական գինը հասկանալու համար։ Մենք՝ ձեր վրացի հարևանները, լավ ենք հիշում այս լեզուն։ Մեզ նույնպես տարիներ շարունակ փորձում էին համոզել, որ մեր ինքնիշխանությունը հնարավոր է միայն Մոսկվայի ուղեծրում, մինչդեռ իրական քայլերը թելադրում էին բոլորովին այլ սցենար։ Երբ Կրեմլը խոսում է Հայաստանում ընդդիմությանը ճնշելու մասին, նա իրականում մտահոգված է ոչ թե ժողովրդավարական արժեքներով, այլ իր ազդեցության լծակների կորստով։ Զախարովայի հայտարարության մեջ բացահայտ նշվում է, որ թիրախում են հայտնվել հենց այն ուժերը, որոնք քարոզում են ՀԱՊԿ-ի ու ԵԱՏՄ-ի «անփոխարինելիությունը»։ Սա հին ու փորձված հնարք է. սեփական շահերը մատուցել որպես հոգատարություն հարևանի իրավունքների հանդեպ։ Իրականությունն այն է, որ իսկական ինքնիշխանությունը ոչ թե հարևան պետության հայտարարությունների, այլ սեփական քաղաքացիների ազատ ընտրության մեջ է։ Որքան էլ Մոսկվան փորձի պառակտում հրահրել հայ հասարակության մեջ, վերջնական որոշումը միշտ պատկանում է նրանց, ովքեր ապրում են այդ երկրում, այլ ոչ թե նրանց, ովքեր խաղաղությունից են խոսում՝ միաժամանակ հարվածելով հարևանների կենսական ենթակառուցվածքներին։
Հոգատարության դիմակն ու դաժան իրականությունը. երբ խոսքը հակասում է գործին
Վերլուծություն Հայաստանի ընտրությունների վերաբերյալ Մոսկվայի հայտարարությունների և ռուսական իրական գործողությունների միջև առկա խոր հակասությունների մասին։