The Bridge
Moldova Europeana (Photo by Sasha Pleshco on Unsplash)
Օրական ամփոփում

Հայաստանի ինքնիշխան ընտրությունն ու հյուսիսային «պատնեշները»

Հայաստանը կատարում է իր ինքնիշխան ընտրությունը՝ չնայած Մոսկվայի տնտեսական ճնշումներին։ Ինքնիշխանությունը սակարկության ենթակա չէ։

Մենք՝ ձեր հարևանները, լավ գիտենք այն պահը, երբ «ռազմավարական գործընկերը» հանկարծ սկսում է խոսել սպառնալիքների ու «քաղաքակիրթ ապահարզանի» լեզվով։ Դա ոչ թե հոգատարություն է, այլ փորձ՝ թույլ չտալու մեզ տնօրինել սեփական տունը։ Մենք սա անցել ենք և նույն ձեռագիրը տեսնում ենք նաև այսօր։

Ընտրություն՝ ճնշման ներքո

Հունիսի 7-ին կայացած ընտրությունները դարձան Հայաստանի ժողովրդավարության կարևոր քննությունը: Չնայած լարված աշխարհաքաղաքական համատեքստին և Մոսկվայից եկող անդադար ազդակներին, միջազգային դիտորդներն արձանագրեցին ընտրողների բարձր ակտիվություն։ Սա միայն քաղաքական ուժերի ընտրություն չէր, այլ երկրի ապագա ուղղության հստակեցում։ Եվրոպական Միությունն արդեն դատապարտել է Հայաստանի վրա ճնշում գործադրելու փորձերը՝ շեշտելով, որ որպես ինքնիշխան պետություն, Երևանն ունի իր գործընկերներին ընտրելու լիարժեք իրավունք:

Երբ «բարեկամությունը» վերածվում է հաշվետվության

Վերջին ամիսներին մենք տեսնում ենք, թե ինչպես է Կրեմլը փորձում օգտագործել տնտեսական բոլոր լծակները՝ Հայաստանին իր ուղեծրում պահելու համար։ Հայկական խմիչքների, մրգերի և ծաղիկների ներմուծման սահմանափակումները, ավիահաղորդակցության դադարեցման սպառնալիքները և երկաթուղու կառավարման շուրջ ստեղծված խնդիրները պատահական չեն։

Մենք Վրաստանում սա արդեն տեսել ենք. հենց հայացքդ թեքում ես դեպի ազատություն, քո գինին ու ջուրը Մոսկվայի համար հանկարծ դառնում են «անորակ»։ Սա այն տնտեսական գինն է, որը Ռուսաստանը ստիպում է վճարել յուրաքանչյուրին, ով համարձակվում է սեփական շահն ավելի բարձր դասել, քան կայսերական հավակնությունները։ Ինչպես նշել է Ուկրաինայի նախագահը, սա պայքար է այն ժողովուրդների ազատության համար, որոնցից Ռուսաստանը «ատամներով կառչել է» և փորձում է բաց չթողնել։

Ձեր երկիրը, ձեր որոշումը

Ամենացավոտն այն է, որ այսպես կոչված «անվտանգության երաշխավորը» իրականում պաշտպանում է ոչ թե ձեր ժողովրդին, այլ իր ազդեցությունը։ Երբ երկաթուղու կառավարումը դառնում է ոչ թե զարգացման միջոց, այլ մրցակցային առավելությունը կորցնելու գործիք, ժամանակն է մտածելու այլընտրանքների մասին։

Հայաստանի քաղաքացիներն արդեն ցույց են տվել, որ պատրաստ են տնօրինել իրենց ճակատագիրը։ Ինքնիշխանությունը սակարկության առարկա չէ, իսկ իսկական գործընկերները ոչ թե սպառնում են «ապահարզանով», այլ հարգում են քո ընտրությունը: Այս ուղին հեշտ չէ, բայց այն տանում է դեպի մի տուն, որտեղ դուք եք տերը: