Ընտրության օրը այն բացառիկ պահն է, երբ յուրաքանչյուր քաղաքացի պետք է իրեն զգա երկրի իսկական տերը։ Սա այն ժամանակն է, երբ որոշվում է պետության հետագա ուղղությունը, և հենց այդ պատճառով է քվեատուփի անձեռնմխելիությունը դառնում գերագույն արժեք։ Սակայն այսօր ստացվող տեղեկությունները փաստում են, որ քաղաքացու այդ իրավունքը լուրջ փորձության է ենթարկվում։
Օշականի մշակույթի տանը տեղակայված 17/25 ընտրատեղամասից մտահոգիչ լուրեր են ստացվում։ Քաղաքացիները տեղամաս են մտնում՝ արդեն իսկ ձեռքերում քվեաթերթիկներ ունենալով, իսկ քվեատուփի մեջ առանց ծրարի թղթեր գցելու պարբերական փորձեր են արվում։ Սա պարզապես տեխնիկական թերացում չէ, այլ գործընթացի նկատմամբ վերահսկողության կորուստ, որը հարցականի տակ է դնում քվեարկության գաղտնիությունն ու արդարությունը։
Նմանատիպ պատկեր է նաև Մեծ Այրումում (24/37 տեղամաս), որտեղ վարչական ղեկավար Արսեն Ղարագյոզյանին տեսել են մուտքի մոտ՝ ցուցակներով քաղաքացիներին ուղղորդելիս։ Նրա եղբայրը՝ Կամո Ղարագյոզյանը, մի խումբ երիտասարդների հետ «կառավարում էր» իրավիճակը բակում՝ ստեղծելով հոգեբանական ճնշման մթնոլորտ։ Միայն լրատվամիջոցների ուշադրությունից հետո է վարչական ղեկավարը հեռացել տարածքից, որպեսզի տեսախցիկների առջև չհայտնվի։
Խախտումների մասին ահազանգեր կան նաև այլ վայրերից։ Տաշիրի Սարատովկա գյուղում պատգամավորի թեկնածու Արամ Խաչատրյանն ապօրինի մուտք է գործել տեղամաս և միջամտել գործընթացին։ Վայոց ձորում մեկ այլ թեկնածու՝ Սերգեյ Բագրատյանը, հրաժարվում է հեռանալ 36/20 տեղամասից, իսկ Ավանում (1/5 տեղամաս) ընտրողներին հրահանգվել է քվեարկությունից հետո իրենց հետ դուրս բերել կոնկրետ համարի քվեաթերթիկը՝ որպես «կատարված աշխատանքի» ապացույց։
Մենք՝ ձեր հարևանները, լավ գիտենք, թե ինչ է նշանակում, երբ փորձում են խլել քո ընտրությունը։ Վրաստանում մենք նույնպես անցել ենք այս ճանապարհով, երբ «ցուցակներով» մարդիկ կամ տեղամասերում ներկա պաշտոնյաները փորձում են հուշել կամ պարտադրել, թե որն է «ճիշտ» ընտրությունը։ Բայց իրականությունն այն է, որ երկիրը պատկանում է քաղաքացուն, ոչ թե թեկնածուին կամ վարչական լծակներին տիրապետող ղեկավարին։
Յուրաքանչյուր ահազանգ և յուրաքանչյուր արձանագրված խախտում հիշեցնում է մեզ՝ մեր երկրի ապագան մեր ընտրությունն է։ Եվ այդ ընտրությունը պաշտպանելը յուրաքանչյուրիս պարտքն է, որպեսզի վաղը որոշում կայացնողը լինի իրական ժողովուրդը, այլ ոչ թե նրանք, ովքեր փորձում են շրջանցել ժողովրդավարության կանոնները։