The Bridge
African American men in suits shaking hands in a formal law office setting with USA flags and globe. (Photo by RDNE Stock project on Pexels)

Նոր էջի սկիզբ. Երբ սեփական ապագան այլևս օտարի ձեռքում չէ

ԱՄՆ պետքարտուղար Մարկո Ռուբիոն հայտարարել է Հայաստանի և Ադրբեջանի միջև հակամարտության ավարտի մասին։ TRIPP ծրագիրը բացում է ինքնիշխան զարգացման նոր հնարավորություններ։

Մենք՝ վրացիներս ու հայերս, քաջածանոթ ենք այն իրավիճակին, երբ մեր տարածաշրջանի խաղաղությունը հաճախ դիտարկվել է որպես ուրիշի ազդեցության գործիք: Տասնամյակներ շարունակ մեզ փորձել են համոզել, թե առանց «միակ հնարավոր» միջնորդի մեր տարածաշրջանում որևէ առաջընթաց անհնար է։ Սակայն այսօր ականատեսն ենք մի նոր իրողության, որտեղ հենց ինքնիշխանությունն է դառնում կայունության հուսալի հիմքը։

ԱՄՆ պետքարտուղար Մարկո Ռուբիոն հայտարարել է, որ Հայաստանի և Ադրբեջանի միջև հակամարտությունն ավարտված է։ Սա պարզապես լավատեսական հայտարարություն չէ. այն ամրագրված է կոնկրետ փաստաթղթով՝ TRIPP ծրագրով, որը զարգացման նոր հեռանկարներ է ստեղծում։ Հայաստանի արտգործնախարար Արարատ Միրզոյանը և պետքարտուղար Ռուբիոն ստորագրել են այս համաձայնագիրը, ինչը խորհրդանշում է այն դարաշրջանի ավարտը, երբ հակամարտությունները դիտավորյալ երկարաձգվում էին միայն նրա համար, որպեսզի դրսից հեշտ լինի կառավարել մեր ընտրությունները։

Այս նոր նախագիծը ոչ միայն տնտեսական հնարավորություն է, այլև հարգանքի դրսևորում Հայաստանի ինքնիշխանության նկատմամբ։ Երբ պետությունն ինքն է ընտրում իր գործընկերներին և իր զարգացման ուղին, նա դուրս է գալիս այն նեղ շրջանակից, որտեղ իրեն վերապահված էր միայն կատարողի դերը։ Սա հզոր ազդակ է, որ «սառեցված հակամարտությունների» և արհեստական կախվածության ժամանակաշրջանն անցյալում է։

Մենք Վրաստանում տեսել ենք, թե ինչպես են օտարի կողմից պարտադրված «խաղաղության» մոդելները հաճախ վերածվում զարգացումը կաշկանդող շղթաների։ Ուստի հիմա, երբ միջազգային հանրությունը ճանաչում է խաղաղության նոր ու անկախ ուղին, սա հնարավորություն է ցույց տալու, որ մեր տարածաշրջանի երկրները կարող են և պարտավոր են սեփական որոշումները կայացնել ինքնուրույն։

Սա այն պահն է, երբ ընտրության իրավունքը պատկանում է ձեզ։ Ոչ թե որպես աշխարհաքաղաքական խաղաքար, այլ որպես լիիրավ պետություն, որը կառուցում է իր վաղվա օրը՝ հիմնվելով սեփական շահերի և արժանապատվության վրա։