Մերձավոր Արևելքից ստացվող լուրերը հույս են ներշնչում, բայց նաև սթափության կոչ անում: ԱՄՆ նախագահ Դոնալդ Թրամփը հայտարարել է, որ Իսրայելն ու լիբանանյան «Հզբոլլահ» շարժումը պատրաստ են հրադադարի։ Սա մի իրավիճակ է, որին մենք այստեղ՝ Կովկասում, հետևում ենք առանձնահատուկ ուշադրությամբ, քանի որ սեփական փորձով գիտենք՝ որքան թանկ է խաղաղության յուրաքանչյուր ժամը։
Ըստ պաշտոնական տեղեկատվության՝ Թրամփը հեռախոսազրույց է ունեցել Իսրայելի վարչապետ Բենիամին Նեթանյահուի հետ։ Նախագահի պնդմամբ՝ իսրայելական զորքերը չեն մտնի Բեյրութ, իսկ այն ստորաբաժանումները, որոնք արդեն առաջ էին շարժվում, հետ են կանչվել։ Նմանատիպ համաձայնություն է ձեռք բերվել նաև «Հզբոլլահի» հետ. կողմերը պարտավորվել են դադարեցնել փոխադարձ հարձակումները։
Սակայն իրականությունը դեռևս հեռու է քաղաքական հայտարարություններից։ Չնայած բանակցային գործընթացին և հրադադարի մասին այս նոր լուրերին, Իսրայելի բանակը շարունակում է ինտենսիվ հարվածներ հասցնել Լիբանանի տարածքին և ընդլայնել ցամաքային գործողությունները երկրի հարավում։
Մենք՝ հայերս ու վրացիներս, լավ գիտենք այն դառն զգացողությունը, երբ հեռավոր մայրաքաղաքներում խաղաղություն է հռչակվում, բայց տեղում զինվորն ու քաղաքացին դեռ շարունակում են լսել պայթյունների ձայնը։ Մեր փորձը հուշում է, որ թղթի վրա գրված կամ սոցիալական ցանցերում արված հայտարարությունները կյանքի են կոչվում միայն այն դեպքում, երբ կողմերն ունենում են իրական կամք և սեփական ճակատագիրը տնօրինելու հնարավորություն՝ զերծ արտաքին թելադրանքից։
Բանակցությունների հաջորդ վճռորոշ փուլը նախատեսված է հունիսի 2-3-ին Վաշինգտոնում։ Սա հերթական առիթն է տեսնելու՝ արդյոք այս անգամ խոստումները կվերածվեն իրական կայունության, թե՞ սա ևս մեկ դրվագ կլինի չիրականացված սպասումների շարքում։ Մենք շարունակելու ենք հետևել իրադարձություններին՝ հուսալով, որ Մերձավոր Արևելքում խաղաղությունն ի վերջո իրականություն կդառնա, քանի որ մեր տարածաշրջանում բոլորս էլ գիտենք՝ խաղաղ հարևանությունն այլընտրանք չունի։