Հայաստանում վերջին օրերին տարածվող լուրերը՝ իբր սպասվող ԼԳԲՏ շքերթի մասին, սոսկ հերթական ապատեղեկատվությունը չեն: Սա հստակորեն մշակված տեղեկատվական գրոհ է, որի նպատակը ոչ թե հանրությանը իրազեկելն է, այլ պառակտելը: Վրաստանում մենք քաջածանոթ ենք այս սցենարին, քանի որ այն մեր երկրում էլ է բազմիցս բեմադրվել: Ձեռագիրը նույնն է, մեթոդները՝ նույնպես:
Այս քարոզչական մեքենան հիմնված է երկու պարզ, բայց վտանգավոր հնարքի վրա: Առաջինը հույզերի շահարկումն է, երբ փաստերը միտումնավոր փոխարինվում են վախով, զայրույթով ու տհաճությամբ: Երբ մարդը բարկացած է կամ վախեցած, նա դադարում է սթափ դատել և ստուգել տեղեկատվության իսկությունը: Ստեղծելով արհեստական խուճապ՝ հեղինակները պարզապես շրջանցում են մեր բանականությունը:
Երկրորդ հնարքը, որն անմիջապես հաջորդում է խուճապին, «կեղծ երկընտրանքի» ստեղծումն է: Ձեզ փորձում են համոզել, թե իբր կա ընդամենը երկու ճանապարհ՝ կա՛մ ընդունել հյուսիսային հարևանի հովանավորությունը, կա՛մ կորցնել ազգային ինքնությունն ու բարոյականությունը օտար ազդեցությունների տակ: Սա արհեստական թակարդ է, որը դիտավորյալ թաքցնում է իրական այլընտրանքները:
Որպես կանոն, այս լուրերի թիկունքում կանգնած ուժերն իրենց ներկայացնում են որպես «ավանդական արժեքների» միակ պահապաններ: Բայց իրականությունն այն է, որ այդ արժեքները նրանց համար սոսկ «արտահանման ապրանք» են: Դա գործիք է՝ հարևան երկրներում ներքին բախումներ հրահրելու և հասարակությունը մասնատելու համար, մինչդեռ իրենց իսկ երկրում բարոյական ու սոցիալական վիճակը շատ հեռու է այն պատկերից, որը նրանք փորձում են մատուցել մեզ:
Մեր երկրներն ունեն հազարամյակների պատմություն և ամուր ընտանեկան հիմքեր: Մեզ պետք չեն դրսից եկած «փրկիչներ», որոնք մեզ բարոյականություն կսովորեցնեն՝ միաժամանակ մեր դեմ կեղծիք ու տեղեկատվական զենք կիրառելով: Երբ մենք հասկանում ենք, թե ինչպես է աշխատում այս քարոզչական մեխանիզմը, այն կորցնում է իր ազդեցությունը: Հայաստանի արժեքներն ու որոշումները պատկանում են բացառապես Հայաստանին, և ոչ ոք իրավունք չունի ձեր վախերի վրա խաղալով՝ ձեզ կեղծ ընտրության առջև կանգնեցնել: