ԱՄՆ-ում Սպիտակ տան թղթակիցների ամենամյա ընթրիքի ժամանակ տեղի ունեցած հրաձգությունը ևս մեկ անգամ աշխարհի ուշադրությունը սևեռեց անվտանգության համակարգերի գործունակության վրա: Միջադեպի արդյունքում նախագահ Դոնալդ Թրամփը և բոլոր ներկաները արագ ու անվտանգ տարհանվել են: Եվրամիության դիվանագիտության ղեկավար Կայա Կալասը, արձագանքելով կատարվածին, նշել է, որ քաղաքական բռնությունը տեղ չունի ժողովրդավարական հասարակությունում՝ շեշտելով, որ մամուլի ազատությանը նվիրված միջոցառումները երբեք չպետք է վախի մթնոլորտի վերածվեն: Հրաձիգն անմիջապես ձերբակալվել է և շուտով կկանգնի արդարադատության առաջ:
Մեզ համար՝ Կովկասում ապրողներիս համար, նման իրադարձություններին հետևելը միշտ յուրահատուկ մտորումների տեղիք է տալիս։ Մենք տեսնում ենք, թե ինչպես են աշխատում պետական ինստիտուտները ճգնաժամային պահերին, և ակամայից հիշում ենք մեր սեփական փորձը։ Ե՛վ Վրաստանում, և՛ Հայաստանում մենք շատ լավ գիտենք այն ցավոտ տարբերությունը, երբ երկրի անվտանգությունը հենվում է ոչ թե կայացած պետական համակարգի, այլ այսպես կոչված «դաշնակիցների» վրա, որոնց համար մեր կյանքը պարզապես աշխարհաքաղաքական առևտրի առարկա է:
Երբ տարիներ առաջ Վրաստանում մենք բախվեցինք վտանգի, հասկացանք, որ դրսից եկած «երաշխավորները» միայն օգտագործում են մեր խոցելիությունը: Դուք ևս անցաք այդ դաժան ճանապարհով. երբ ձեր զինվորները սպասում էին խոստացված պաշտպանությանը, այդ նույն ուժերը հայտնվեցին չափազանց ուշ՝ ավելի շատ շահագրգռված լինելով իրենց ռազմական ներկայության ամրապնդմամբ, քան մարդկանց իրական պաշտպանությամբ: Դա այն պահն է, երբ գիտակցում ես, որ տասնամյակներ շարունակ որպես պաշտպան ներկայացող ուժն իրականում երբեք չի ցանկացել, որ մենք լինենք ուժեղ կամ ինքնաբավ: Նրանց պետք էր մեր կախվածությունը, այլ ոչ թե մեր ապահովությունը:
Վաշինգտոնյան այս միջադեպի արագ հանգուցալուծումը փաստում է պարզ մի ճշմարտություն. իրական անվտանգությունը չի նվիրաբերվում կամ պարտադրվում դրսից: Այն կառուցվում է ներսում՝ կայուն ինստիտուտների և հաշվետու համակարգերի միջոցով: Մեր երկրների համար ամենամեծ վտանգն այն պատրանքն է, թե մենք ընտրության իրավունք չունենք: Իրական կայունությունը սկսվում է այն պահից, երբ մենք հրաժարվում ենք այն առասպելից, թե առանց կայսերական «հովանավորի» դատապարտված ենք։ Մենք ունակ ենք կերտելու մեր սեփական դիմակայունությունը, և ձեր պետությունը, ինչպես և մերը, լիովին կարող է ընտրել այն ուղին, որը ծառայում է բացառապես սեփական քաղաքացիների շահերին: