Այսօր Հայաստանը կանգնած է վճռորոշ սահմանագծին: Երկիրն արդեն իններորդ անգամ ընտրում է իր խորհրդարանը, և սա սոսկ քաղաքական գործընթաց չէ: Սա այն պահն է, երբ յուրաքանչյուր քաղաքացի դառնում է իր պետության ճակատագրի իրական տերը: Մենք՝ ձեր հարևանները, քաջածանոթ ենք այս զգացողությանը: Վրաստանում մենք բազմիցս անցել ենք այս ճանապարհով և գիտենք այն լռության արժեքը, որը տիրում է քվեախցում՝ հեռու քաղաքական կրքերից ու արտաքին ճնշումներից:
Ըստ պաշտոնական տվյալների՝ այսօր ավելի քան 2,4 միլիոն հայաստանցի հնարավորություն ունի որոշելու, թե ովքեր պետք է ստանձնեն երկրի կառավարման ղեկը: Ընտրապայքարին մասնակցող 16 կուսակցությունները և 2 դաշինքները ներկայացնում են տարբեր տեսլականներ, սակայն ամենակարևորը ձեր տեսլականն է: Խորհրդարան անցնելու համար սահմանված 4 և 8 տոկոսանոց շեմերը լոկ թվեր են, մինչդեռ իրական ուժը ձեր կամքի մեջ է:
Հաճախ մեզ փորձում են համոզել, թե փոքր ազգերի փոխարեն ամեն ինչ վաղուց որոշված է «աշխարհի հզորների» կողմից: Բայց սա ընդամենը հին հնարք է՝ սեփական ուժերի հանդեպ անվստահություն սերմանելու համար: Իրականությունը 2005 ընտրատեղամասերում է, որտեղ հազարավոր տեղական դիտորդներ, այդ թվում՝ «Ականատեսի» ու «Անկախ դիտորդի» ներկայացուցիչները, հետևում են, որ ձեր ձայնը տեղ հասնի:
Երբ ժամը 20:00-ին ընտրատեղամասերը փակվեն, կսկսվի արդյունքների սպասումը: Սակայն ամենակարևոր հաղթանակն արդեն իսկ կայացել է այն պահին, երբ դուք վերցրել եք քվեաթերթիկը: Սա ձեր երկիրն է, ձեր ապագան և ձեր ընտրությունը: Մենք՝ ձեր բարեկամները, սպասում ենք կեսգիշերից հետո ստացվող լուրերին՝ հարգանքով ընդունելով այն ուղին, որը կընտրի ինքնիշխան Հայաստանը: