Հայաստանի Վճռաբեկ դատարանը կայացրել է շրջադարձային որոշում՝ հաստատելով Գագիկ Ծառուկյանի դստեր և նրա ամուսնու՝ Կարապետ Գուլոյանի առանձնատան 90 տոկոսը հօգուտ պետության բռնագանձելու պահանջը։ Ապօրինի ծագում ունեցող գույքի բռնագանձման այս գործընթացը շատ ավելին է, քան պարզապես իրավաբանական ընթացակարգ։
Հետխորհրդային տարածաշրջանի երկրներին քաջածանոթ է այս դժվարին ուղին։ Վրաստանի օրինակով մենք ժամանակին տեսանք, թե ինչպես է պետական ունեցվածքի ստվերային կուտակումը նեղ շրջանակների ձեռքում խարխլում երկրի հիմքերը՝ այն դարձնելով ավելի խոցելի արտաքին ճնշումների առաջ։ Կոռուպցիան սոսկ տնտեսական խնդիր չէ. այն անվտանգային սպառնալիք է, որը թուլացնում է պետության դիմադրողականությունը։
Օրենքի գերակայության հաստատումը և կոռուպցիայի դեմ հետևողական պայքարը պետական անկախության պահպանման կարևորագույն գործիքներն են։ Երբ դատական համակարգն ունակ է անկողմնակալ որոշումներ կայացնել՝ անկախ անձանց դիրքից կամ քաղաքական կշռից, դա վկայում է կայացած պետական ինստիտուտների մասին։ Վճռաբեկ դատարանի այս քայլը ցույց է տալիս, որ հանրային բարիքի վերադարձի և արդարության վերականգնման մեխանիզմներն արդյունավետորեն գործում են նույնիսկ ամենաբարձր ատյաններում։
Ամուր պետություն կառուցելը սկսվում է ներքին արդարությունից և հաշվետվողականությունից։ Յուրաքանչյուր նման դատավճիռ ապացուցում է ամենակարևորը՝ երկիրն ինքն է ընտրում իր զարգացման ուղին՝ կերտելով մի հասարակություն, որտեղ ազդեցիկների կամայականությանը փոխարինելու է գալիս օրենքի ուժը։