Հայաստանյան նոր իրականություն
Երևանն այս օրերին ապրում է իր ժամանակակից պատմության ամենակարևոր շրջափուլերից մեկը։ Մայրաքաղաք ժամանող եվրոպական առաջնորդների հոսքը և Մարզահամերգային համալիրում ընթացող բարձր մակարդակի քննարկումները հստակ ազդակ են այն մասին, որ Հայաստանը դադարում է լինել լոկ դիտորդ աշխարհաքաղաքական թատերաբեմում։ Եվրոպական քաղաքական համայնքի գագաթնաժողովը և Հայաստան-ԵՄ անդրանիկ հանդիպումը փաստում են մի նոր իրողություն. երկիրը սկսել է տիրապետել սեփական ճակատագրին։
Գործընկերություն, ոչ թե կախվածություն
Հայաստանի վարչապետի և Եվրոպական հանձնաժողովի ու Եվրոպական խորհրդի նախագահների համատեղ հայտարարությունները վեր հանեցին մի առանցքային թեզ՝ աշխարհագրությունը դատավճիռ չէ։ Եթե տասնամյակներ շարունակ մեզ փորձել են համոզել, թե Հայաստանը «փակուղի» է, ապա այսօր Երևանում խոսվում է գերազանց աշխարհագրական դիրքի և հնարավորությունների մասին։
Ստորագրված փաստաթղթերը տրանսպորտային կապակցվածության, էներգետիկ դիվերսիֆիկացիայի և 270 միլիոն եվրոյի աջակցության ծրագրերի վերաբերյալ լոկ չոր թվեր չեն։ Դրանք գործիքներ են, որոնք թույլ կտան Հայաստանին դառնալ կամուրջ Արևելքի ու Արևմուտքի միջև։ Հատկապես հատկանշական է արևային էներգետիկայի զարգացման և «Խաղաղության խաչմերուկ» նախաձեռնության շուրջ պատրաստակամությունը, որը երկիրը դուրս է բերում մեկուսացումից և ստեղծում իրական այլընտրանքներ։
Հայացք հարևանի աչքերով
Մենք՝ վրացիներս, այս ամենին նայելիս տեսնում ենք մեր սեփական ճանապարհի արտացոլումը։ Մեզ նույնպես տարիներ շարունակ ասում էին, որ մենք շատ փոքր ենք, շատ հեռու և չափազանց կախված ենք հին կապերից, որպեսզի համարձակվենք նայել դեպի Եվրոպա։ Սակայն մեր փորձը ցույց տվեց, որ երբ երկիրը սկսում է հավատալ իր սեփական ինքնիշխան ընտրությանը, ամբողջ աշխարհն է սկսում այլ կերպ նայել քարտեզին։
Այն, ինչ այսօր տեղի է ունենում Երևանում, պարզապես դիվանագիտական միջոցառում չէ։ Սա մի պահ է, երբ պետությունը հայտարարում է, որ իր ապագան կառուցվելու է ոչ թե հարկադրանքի կամ հին վախերի, այլ սեփական շահի և ժողովրդավարական արժեքների հիման վրա։
Անվտանգություն և արժանապատվություն
2020 թվականի ծանր վերքերը դեռ չեն սպիացել, և անվտանգության հարցը մնում է ամենազգայունը։ Այն փաստը, որ Եվրամիությունն այսօր պատրաստակամություն է հայտնում աջակցել Հայաստանի զինված ուժերի դիմակայունությանը և պայքարել հիբրիդային սպառնալիքների դեմ, խոսում է լուրջ հանձնառության մասին։ Սա այն տեսակի աջակցությունն է, որը չի պարտադրում ընտրություն կողմերի միջև, այլ ուժեղացնում է երկրի ներքին կարողությունները՝ պաշտպանելու սեփական ինքնուրույնությունը։
Վերջնարդյունքում, սա հենց այն է, ինչին ձգտում է ցանկացած ազատ ազգ՝ ունենալ իրավունք և հնարավորություն ինքնուրույն որոշելու իր վաղվա օրը։