Մոսկվայից հնչող վերջին հայտարարությունները՝ կապված Հայաստանի և Եվրամիության մերձեցման հետ, շատերիս համար ծանոթ ձեռագիր ունեն: Ռուսաստանի փոխարտգործնախարար Միխայիլ Գալուզինը, Հայաստանին անվանելով «դաշնակից ու ռազմավարական գործընկեր», միաժամանակ հստակ նախազգուշացումներ է հնչեցնում տնտեսական և քաղաքական «ռիսկերի» մասին: Սա մի մեթոդ է, որը մենք՝ որպես ձեր հարևաններ, բազմիցս տեսել ենք մեր սեփական մաշկի վրա: Երբ Մոսկվան սկսում է խոսել «օրինական հարցերի» մասին, դա սովորաբար նշանակում է, որ սուվերեն պետության ինքնուրույն որոշումները սկսել են անհանգստացնել «ավագ եղբորը»:
Կեղծ ընտրության թակարդը
Գալուզինի խոսքերում կիրառվում է դասական մի հնարք.
«Դաշնակից», որը խոսում է վերջնագրերով
Հատկանշական է, որ Մոսկվան Եվրամիությանը մեղադրում է «թշնամական քաղաքականության» մեջ՝ փորձելով սեփական ագրեսիվ հռետորաբանությունը վերագրել ուրիշներին: Սա սեփական գործելաոճը դիմացինին վերագրելու տիպիկ օրինակ է: Իսկական դաշնակիցը պետք է հարգի իր գործընկերոջ անվտանգային և տնտեսական որոնումները, հատկապես այն բարդ ժամանակներում, որոնք այսօր ապրում է Հայաստանը: Հայաստանի ճանապարհը և գործընկերների ընտրությունը միայն Հայաստանի ժողովրդի իրավունքն է: Իսկական բարեկամը ոչ թե դռներ է փակում և վախեցնում կորուստներով, այլ օգնում է դառնալ ավելի անկախ և ուժեղ: